عباس "ع" پرواز کننده در عالم بهشت

هوالله الربی
" عباس"ع" پرواز کننده در عالم بهشت"
 
من کی ام ؟ احمد خصالم
من کی ام ؟ حیدر مثالم
من کی ام ؟ کوه جلالم، بحر کمالم
من کی ام ؟ سرباز قرآنم
من کی ام ؟ سقای  عالم
من کی ام ؟ پیر کربلا ، ایثار و عشق و شور و حالم

والده کریمه آن جناب: فاطمه وحیده کلاویه ، بانو ام البنین دختر حضام بوده .
حضرت علی ع فرمودند : طلب کن برای من زنی از شجاعان عرب را تا سوارکاری شجاع به دنیا آورد.
حضرت علی ع نام نامی ایشان را ، عباس گذاشتند و عباس صیغه مبالغه است از عبس( ترشرو) یعنی در هم شدن و قبض شدن چهره که برای بدی هاست. از شجاعت و صلابت ، چهره شان به قدری پرابهت می شده که دیگران می ترسیدند و نزدیک ایشان نمی آمدند.
به اسم عمویم عباس نامیدم . امام دست های ایشان را می بوسد و اشک می ریزد. می بینم که این دست ها در ( یوم الطف) در کنار شریعه فرات در یاری از برادرش حسین از بدن جدا حواهد شد. از این پس بود که گفتند دست فرزند را از راه شفقت و محبت بوسیدن.

یکی از القاب ایشان ، طیار است. به معنی پرواز کننده در فضای عالم قدوسی و درجات و مقامات عالیه عالم بهشت.
در جنگ فقط جای دو دستش روی علم ، تیر نبوده . یزید می بیند و 3 دفعه از احترام بلند می شود و می نشیند و می گوید: نشانه وفاداری ابوالفضل بوده . به جای این دست ها در این پرچم بنگرید که بر اثر ضربه ها هیچ جایش سالم نمانده و این نشان می دهد که علمدارش تحت هیچ شرایطی علم را از دست نمی دهد.
حضرت عباس به امام حسین ع می گوید: هرگز تو را ترک نخواهم کرد . آیا پس از تو زنده بمانم ؟ خداوند هرگز چنین روزی را نیاورده و به امام حسین ، جان مصطفی می گفته است.

رجز حضرت ابوالفضل عباس:
از حریم سبط پیامبر حمایت می کنم و با شیشه استوار و برّان شما را سرکوب می نمایم  تا شما را از جنگ با آقا و سرورم امام حسین دور سازم . من عباس علاقمند به حسین و اهل بیتش هستم و فرزند علی مرتضی می باشم.

امام زین العابدین ع : رحمت کند خدای ، عباس را که اختیار کرد حیات آن حضرت را( امام حسین ع ) بر حیات خود و متحمل بلا شد و خود را فدای برادر خود نمود تا اینکه دو دست او را قطع کردند و در عوض خداوند دو بال به عطا فرمودند.
خداوند عموی ما عباس را بیامرزد که برای او نزد خدا مقامی است که همه شهیدان در روز قیامت بر آن غبطه می خورند.



تعداد بازدیدکنندگان:745
تاریخ بارگذاری:1396/7/9

کلمات کلیدی

0