امام رضا علیه السلام

بسم الله الرحمن الرحیم
گردآورنده: نغمه مسگرزاده

1-    ابوالحسن علی بن موسی الرضا (۱۴۸–۲۰۳ ه‍. ق.)، ملقب به «رضا» امام هشتم شیعیان دوازده امامی که وی را با عنوان امام رضا یاد می‌کنند.
2-    پدر او ابوالحسن موسی الکاظم‌الصابر (امام کاظم) هفتمین امام شیعیان و مادرش طبق روایات مختلف نام‌ها، کنیه‌ها و لقب‌های «ام‌البنین، نجمه، سکن و تکتم» را دارد.
3-    زادگاه علی بن موسی شهر مدینه بود و در توس درگذشت.
4-    رضا در مدینه، پس از وفات پدر، امامت بر مردم را بر عهده گرفت، و به رسیدگی امور پرداخت، شاگردان پدر را به دور خودش جمع کرد، و به تدریس و تکمیل حوزه علمیه جدش، رییس مذهب شیعه جعفر صادق پرداخت.
5-    در زمان حکومت مامون، آن گونه که در کتب معتبر شیعه آورده‌اند او که علاقه مردم ایران به امامان شیعه را می‌دید تصمیم گرفت رضا را مجبور کند تا از مدینه به خراسان بیاید و او را به عنوان ولیعهد و جانشین خود معرفی کند و چنان چه شیخ مفید در کتاب مسار الشیعه آورده‌است روز اول ماه رمضان روز بیعت به ولایت عهدی رضا توسط مامون است.

 

6-    حدیث سلسلة الذهب: مرا پدرم موسی کاظم از پدرش جعفر صادق از پدرش محمد باقر از پدرش علی زین العابدین از پدرش حسین شهید کربلا از پدرش علی بن ابی طالب که گفت: عزیزم و نور چشمانم رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: جبرئیل حدیث کرد مرا و گفت شنیدم پروردگار سبحانه و تعالی می‌فرماید: کلمهٔ لا اله الا الله دژ استوار من است، پس هر کس در این حصار وارد شد، از عذابم محفوظ است.
7-    ایشان سه روزه قرآن را ختم می¬کردند، می¬فرمایند من زودتر هم می¬توانم تمام کنم از آنجا که در هر آیه تفکر می¬کنم که ببینم معنی و مفهوم و سبب نزول آن چه بوده.
8-    هر گاه به آیه ای که در آن ذکر بهشت و یا آتش جهنم شده بود می¬رسید گریه می کرد و از حق تعالی درخواست بهشت میکرد پناه می¬جست به خدا از آتش
9-    در جمیع نمازهای شبانه روزی خود بسم الله الرحمن الرحیم را بلند می¬گفتند. وقتی قل هوالله را تلاوت می¬کرد، آهسته بعد از این آیه می¬گفتند. (الله احد) بعد از اینکه از آن سوره فارغ می¬شد، سه مرتبه می گفتند کذالک الله ربی،
10-    وقتی سوره قل یا ایها الکافرون را قرائت می¬کردند آهسته¬ می¬گفتند یا ایهاالکافرون، هر وقتی از آن سوره فارغ می¬شدند سه مرتبه می¬گفتند ربی الله و دینی اسلامی،
11-    وقتی سوره طین و زیتون را تلاوت می کردند، بعد از فراغ می گفتنند: سبحانک اللهم بلی
12-    در وقت خواندن سوره جمعه بعد از قل ما عندالله خیرٌ من الله و من التجاره. (نزد خداوند چه چیزی بهتر است خدایا تجارت). می¬فرمودند: للذین اتقوا والله خیر الرازقین
13-    وقتی از سوره فاتحه فارغ می¬شدند، می¬گفتند: الحمدالله رب العالمین
14-    سلسلة الذهب به حديثي گفته مي‌شود که معصوم به اسناد از پدرانش نقل کند. ولي به طور خاص حديث سلسلة الذهب، حديثي است که از امام رضا به هنگام ورودش به نيشابور نقل شده و عده کثيري آن را نوشته‌اند. سلسلة الذهب به معني زنجير طلا است.
15-    امام رضا (ع)، سلطان الجن و الانس. در تورات: منیر، انجیل: راضی، سفینا: بلند مرتبه، زند: کبازند، براهمه: خوشنود، انکلیون: برگزیده، یونانیان (بطرالیس): شیعا امام، تومر: فروق، کندوال: تبیریک، صحیفه آسمانی: الراضی بالله.
16-    توسل به امام رضا (ع): بدان که توسل جستن به امام رضا (ع) برای سلامتی از بر و بحر خلاصی از اندوه و غم و غربت نافع است. در کلام حضرت امام صادق (ع) از آن حضرت به دادرس و فریادرس امت تعبیر شده.
17-    امام رضا (ع): در بنی اسرائیل عابد، عابد نمی¬گشت تا اینکه ده سال سکوت کند.
18-    آن حضرت کلام کسی را قطع نکرد، حاجت کسی را رد نکرد، تا جایی که مقدور او بود برآورده می ساخت
19-    روزه بسیار می¬گرفت و شبها کم می خوابید. احسان بسیار می¬کرد، صدقه بسیار می¬داد و بهترین جای غذا را به مسکینان می¬داد.
20-    نقش انگشتری ایشان: ماشاء الله لاقوه الا بالله، حسبی الله
21-    از امام محمد تقی پرسیدند: گروهی گمان می برند لقب رضا را مأمون هنگام ولیعهدی¬اش داد. امام فرمود: به خدا سوگند که دروغ می¬گویند، بلکه حق تعالی او را به رضا نام نهاد برای آنکه مخالفان و دشمنان او را پسندیدند و از او راضی بودند.
22-    یکی از اصحاب امام رضا موسی بن صیاد تعریف می کنند که: در نزدیکی طوس به جنازه ای می رسند و امام می¬آیند سر آن جنازه را در بغل می¬گیرند و برایش دعا می¬کنند و ایشان را بشارت به بهشت می¬دهند. موسی بن صیاد تعجب می کند از این کار امام رضا و سؤال می¬کند مگر ایشان را می¬شناسید و ایشان می فرمایند: که ای موسی آیا ندانستی که بر ما گروه ائمه عرضه می¬شود اعمال شیعیان ما در هر صبح و شام. پس اگر تقصیری در اعمال ایشان دیدیم از خدا می خواهیم که عفو کند از او، اگرکار خوب دیدیم از خدا مسئلت می¬نماییم شکر یعنی پاداش برای او
23-    هر کسی که به ولایت امام رضا (ع) معقتد باشد یعنی شیعه 12 امامی است
24-    القاب امام رضا (ع): رضا- غریب الغربا- ضامن آهو- شمس الشموس-معین الضعفاء-سراج الله-نورالهدی- قرة عین المؤمنین- مکیدة الملحدین
25-    امام رضا (ع): تفکر آئینه توست که بدی ها و خوبی هایت را به تو نشان می دهد.
26-    امام رضا (ع): بهترین ثروت شخص و برترین اندوخته اش صدقه است.
27-    از امام رضا روایت است: نمازهای مقصوره (شکسته ها: ظهر و عصر و عشا) بعد از اینها 30 مرتبه تسبیحات اربعه می¬گفتند و می¬فرمودند این به جهت تمامی نماز است.
28-    امام رضا (ع): مبادا اعمال نيك را به اتّكاى دوستى آل محمّد(عليهم السلام) رها كنيد، و مبادا دوستى آل محمّد(عليهم السلام) را به اتّكاى اعمال صالح از دست بدهيد، زيرا هيچ كدام از اين دو، به تنهايى پذيرفته نمیشود.
29-    امام رضا (ع): هرگز دو گروه با هم روبه رو نمیشوند، مگر اين كه نصرت و پيروزى با گروهى است كه عفو و بخشش بيشترى داشته باشد.
30-    امام رضا (ع): پنج چيز است كه در هر كس نباشد اميد چيزى از دنيا و آخرت به او نداشته باش:1ـ كسى كه در نهادش اعتماد نبينى،2ـ و كسى كه در سرشتش كَرم نيابى،3ـ و كسى كه در آفرينشش استوارى نبينى،4ـ و كسى كه در نفسش نجابت نيابى،5ـ و كسى كه از خدايش ترسناك نباشد.
31-    امام رضا (ع): به راستى كسى كه در پى افزايش رزق و روزى است تا با آن خانواده خود را اداره كند، پاداشش از مجاهد در راه خدا بيشتر است.
32-    امام رضا (ع): عقل، عطيّه و بخششى است از جانب خدا، و ادب داشتن، تحمّل يك مشقّت است، و هر كس با زحمت ادب را نگهدارد، قادر بر آن میشود، امّا هر كه به زحمت بخواهد عقل را به دست آورد جز بر جهل او افزوده نمیشود.
33-    امام رضا (ع): هر كس به رزق و روزى كم از خدا راضى باشد، خداوند از عمل كم او راضى باشد.
34-    امام رضا (ع): با سلطان و زمامدار با ترس و احتياط همراهى كن، و با دوست با تواضع و با دشمن با احتياط، و با مردم با روى خوش.
35-    امام رضا (ع): آدمى نمیتواند از گردابهاى گرفتارى با پيمان شكنى رهايى يابد، و از چنگال عقوبت رهايى ندارد كسى كه با حيله به ستمگرى میپردازد.
36-    امام رضا (ع): بر شما باد به رازپوشى در كارهاتان در امور دين و دنيا. روايت شده كه « افشاگرى كفر است» و روايت شده « كسى كه افشاى اَسرار میكند با قاتل شريك است» و روايت شده كه « هر چه از دشمن پنهان میدارى، دوست توهم بر آن آگاهى نيابد»
37-    امام رضا (ع): به ديدن يكديگر رويد تا يكديگر را دوست داشته باشيد و دست يكديگر را بفشاريد و به هم خشم نگيريد.
38-    امام رضا (ع): بر شما باد به ميانه روى در فقر و ثروت، و نيكى كردن چه كم و چه زياد، زيرا خداوند متعال در روز قيامت يك نصفه خرما را چنان بزرگ نمايد كه مانند كوه اُحد باشد.
39-    امام رضا (ع): سه چيز وابسته به سه چيز است: 1ـ سختى روزگار بر كسى كه ابزار كافى دارد، 2ـ محروميت زياد براى كسى كه در صنعت عقب مانده باشد، 3ـ و دشمنىِ مردم عوام با اهل معرفت.
40-    امام رضا (ع): بعد از انجام واجبات، كارى بهتر از ايجاد خوشحالى براى مؤمن، نزد خداوند بزرگ نيست.
41-    امام رضا (ع): هر كس اندوه و مشكلى را از مؤمنى برطرف نمايد، خداوند در روز قيامت اندوه را از قلبش برطرف سازد.
42-    امام رضا (ع): زمانى كه حاكمان دروغ بگويند باران نبارد، و چون زمامدار ستم ورزد، دولت، خوار گردد. و اگر زكات اموال داده نشود چهارپايان از بين روند.
43-    از حضرت امام رضا(عليه السلام) درباره خوشى دنيا سؤال شد. فرمود: وسعت منزل و زيادى دوستان.
44-    امام رضا (ع): كسى كه فقير مسلمانى را ملاقات نمايد و بر خلاف سلام كردنش بر اغنيا بر او سلام كند، در روز قيامت در حالى خدا را ملاقات نمايد كه بر او خشمگين باشد.
45-    از امام رضا(عليه السلام) درباره بهترين بندگان سؤال شد.
فرمود: آنان كه هر گاه نيكى كنند خوشحال شوند، و هرگاه بدى كنند آمرزش خواهند، و هر گاه عطا شوند شكر گزارند و هر گاه بلا بينند صبر كنند، و هر گاه خشم كنند درگذرند.
46-    امام رضا (ع): ايمان چهار ركن دارد: 1ـ توكّل بر خدا 2ـ رضا به قضاى خدا 3ـ تسليم به امر خدا4ـ واگذاشتن كار به خدا
47-    امام رضا (ع): به خداوند خوشبين باش، زيرا هر كه به خدا خوشبين باشد، خدا با گمانِ خوشِ او همراه است، و هر كه به رزق و روزى اندك خشنودباشد، خداوند به كردار اندك او خشنود باشد، و هر كه به اندك از روزى حلال خشنود باشد، بارش سبك و خانواده اش در نعمت باشد و خداوند او را به درد دنيا و دوايش بينا سازد و او را از دنيا به سلامت به دارالسّلامِ بهشت رساند.
48-    امام رضا (ع): كسى دست كسى را نمىبوسد، زيرا بوسيدن دست او مانند نماز خواندن براى اوست.
49-    امام رضا (ع): بخيل را آسايشى نيست و حسود را خوشى و لذّتى نيست و زمامدار را وفايى نيست و دروغگو را مروّت و مردانگى نيست.
50-    امام رضا (ع): به راستى كه بدترين مردم كسى است كه يارىاش را [از مردم] باز دارد و تنها بخورد و زيردستش را بزند.
51-    امام رضا (ع): زمانى بر مردم خواهد آمد كه در آن عافيت ده جزء است كه نُه جزء آن در كناره گيرى از مردم و يك جزء آن در خاموشى است.
52-    از امام رضا(عليه السلام) از حقيقت توكّل سؤال شد.
فرمود: اين كه جز خدا از كسى نترسى.
53-    امام رضا (ع): از نشانه هاى دين فهمى، حلم و علم است، و خاموشى درى از درهاى حكمت است. خاموشى و سكوت، دوستی آور و راهنماى هر كار خيرى است.
54-    امام رضا (ع): پيوند خويشاوندى را برقرار كنيد گرچه با جرعه آبى باشد، و بهترين پيوند خويشاوندى، خوددارى از آزار خويشاوندان است.
55-    حضرت رضا(عليه السلام) هميشه به اصحاب خود میفرمود: بر شما باد به اسلحه پيامبران، گفته شد: اسلحه پيامبران چيست؟ فرمود: دعا.
56-    امام رضا (ع): اطعام و ميهمانى كردن براى ازدواج از سنّت است.
57-    امام رضا (ع): ايمان يك درجه بالاتر از اسلام است، و تقوا يك درجه بالاتر از ايمان است و به فرزند آدم چيزى بالاتر از يقين داده نشده است.
58-    از امام رضا(عليه السلام) سؤال شد: سفله كيست؟فرمود: آن كه چيزى دارد كه از [ياد] خدا بازش دارد.
59-    امام رضا (ع): عقل شخص مسلمان تمام نيست، مگر اين كه ده خصلت را دارا باشد:1ـ از او اميد خير باشد. 2ـ از بدى او در امان باشند. 3ـ خير اندك ديگرى را بسيار شمارد. 4ـ خير بسيار خود را اندك شمارد. 5ـ هر چه حاجت از او خواهند دلتنگ نشود. 6ـ در عمر خود از دانش طلبى خسته نشود. 7ـ فقر در راه خدايش از توانگرى محبوبتر باشد. 8ـ خوارى در راه خدايش از عزّت با دشمنش محبوبتر باشد. 9ـ گمنامى را از پرنامى خواهانتر باشد. 10ـ سپس فرمود: دهمى چيست و چيست دهمى؟ به او گفته شد: چيست؟ فرمود: احدى را ننگرد جز اين كه بگويد او از من بهتر و پرهيزكارتر است.
60-    امام رضا (ع): به درستى كه خداوند، داد و فرياد و تلف كردن مال و پُرخواهشى را دشمن میدارد.
61-    امام رضا (ع): چون شخص حاضرى را نام برى [براى احترام] كنيه او را بگو و اگر غائب باشد نامش را بگو.
62-    امام رضا (ع): دوست هر كس عقل او، و دشمنش جهل اوست.
63-    امام رضا (ع): برادر بزرگتر به منزله پدر است.
64-    امام رضا (ع): امين به تو خيانت نكرده [و نمیكند] و ليكن [تو] خائن را امين تصوّر نموده اى.
65-    امام رضا (ع): از اخلاق پيامبران، نظافت و پاكيزگى است.
66-    امام رضا (ع): پنهان كننده كار نيك [پاداشش] برابر هفتاد حسنه است، و آشكاركننده كار بد سرافكنده است، و پنهان كننده كار بد آمرزيده است.
67-    امام رضا (ع): مؤمن، مؤمن واقعى نيست، مگر آن كه سه خصلت در او باشد:سنّتى از پروردگارش و سنّتى از پيامبرش و سنّتى از امامش. امّا سنّت پروردگارش، پوشاندن راز خود است،امّا سنّت پيغمبرش، مدارا و نرم رفتارى با مردم است،امّا سنّت امامش، صبر كردن در زمان تنگدستى و پريشان حالى است.
68-    ابن‌ سكيت‌ به‌ آن‌ حضرت‌ گفت‌ : امروزه‌ حجت‌ بر مردم‌ چيست‌ ؟ در پاسخ‌فرمود : همان‌ عقل‌ است‌ كه‌ به‌ وسيله‌ آن‌ شناخته‌ مى‌شود آن‌ كه‌ راستگو است‌ از طرف‌ خدا و از او باور مى‌كند ، و آن‌ كه‌ دروغگو است‌ و او را دروغ‌ مى‌شمارد ، ابن‌ سكيت‌ گفت‌ : به‌ خدا اين‌ است‌ پاسخ‌
69-    به‌ ابى‌ هاشم‌ داود بن‌ قاسم‌ جعفرى‌ فرمود : اى‌ داود ما را بر شما به‌ خاطر رسول‌ خدا ( ص‌ ) حقى‌ است‌ ، و شما را هم‌ بر ما حقى‌ است‌ ، هر كه‌ حق‌ ما را شناخت‌ رعايت‌ او بايد ، و هر كه‌ حق‌ ما را نشناخت‌ حقى‌ ندارد
70-    امام رضا (ع): هيچ‌ بنده‌ به‌ حقيقت‌ كمال‌ ايمان‌ نرسد تا سه‌ خصلتش‌ باشد : بينايى‌ در دين‌ ، و اندازه‌دارى‌ در معيشت‌ ، و صبر بر بلاها
71-    امام رضا (ع): ما خاندانى‌ باشيم‌ كه‌ وعده‌ خود را وام‌ دانيم‌ چنانچه‌ رسول‌ خدا ( ص‌ )كرد
72-    امام رضا (ع): سخاوتمند از طعام‌ مردم‌ بخورد تا از طعامش‌ بخورند ، و بخيل‌ از طعام‌ مردم‌نخورد تا از طعامش‌ نخورند.
73-    به‌ آن‌ حضرت‌ گفته‌ شد : چگونه‌ صبح‌ كردى‌ ؟ فرمود : با عمر كاسته‌ ، و كردارثبت‌ شده‌ ، و مرگ‌ بر گردن‌ ما و دوزخ‌ دنبال‌ ما است‌ ، و ندانيم‌ با ما چه‌ شود
74-    امام رضا (ع): كمك‌ تو به‌ ناتوان‌ بهتر از صدقه‌ دادن‌ است‌
75-    امام رضا (ع): هرچه‌ زيادى‌ است‌ نياز به‌ سخن‌ زيادى‌ هم‌ دارد
76-    امام رضا (ع): كسى‌ كه‌ نعمت‌ دارد بايد كه‌ بر عيالش‌ در هزينه‌ وسعت‌ بخشد
77-    امام رضا (ع): عبادت‌ پر روزه‌ داشتن‌ و نماز خواندن‌ نيست‌ ، و همانا عبادت‌ پر انديشه‌كردن‌ در امر خداست‌
78-    امام رضا (ع): ایمان عبارت است از : اقرار به زبان ،‌شناخت با قلب و عمل نمودن با اعضاء و جوارح
79-    امام رضا (ع): بالاترین درجه عقل خودشناسی است.
80-    امام رضا (ع): از بخششی که زیان آن برای تو بیش از سودی است که به برادرانت میرسد خودداری کن.
81-    امام رضا (ع): خوش خلقی دو گونه است : فطری و اختیاری ولی صاحب خلق خوش اختیاری برتر است
82-    امام رضا (ع): شکیبایی بر بلا زیبا و پسندیده است ولی برتر از آن صبر در برابر محّرمات است.
83-    امام رضا (ع): سرآمد طاعت الله تعالی صبر و رضاست.
84-    امام رضا (ع): در شگفتم از آن کس که بردگان را با دارایی خود می خرد و آزاد می‌کند چگونه آزادگان را با اخلاق خوش خود نمی خرد .
85-    امام رضا (ع): با دوستان فروتن باش ، از دشمن احتیاط کن و با عموم مردم گشاده رو باش.
86-    امام رضا (ع): بی اعتنایی به دارایی مردم ، بهتر از بذل و بخشش است.
87-    امام رضا (ع): بهترین مال و ثروت آن است که وسیله حفظ آبروی انسان شود .
88-    امام رضا (ع): برای کودک شیری بهتر از شیر مادرش نیست.
89-    امام رضا (ع): آن کس که خود را در معرض تهمت قرار دهد نباید کسی را که به او گمان بد برده است ملامت کند.
90-    امام رضا (ع): کسی که بیدادگری پیشه کند ، از عقوبت ایمن نخواهد ماند .
91-    امام رضا (ع): کسی که بخواهد بی نیازترین مردم باشد ، باید به آنچه نزد الله تعالی است اطمینان داشته باشد .
92-    امام رضا (ع): آن که در راه حق صبر کند ، الله تعالی بهتر از آنچه در برابرش صبر کرده است بدو عوض خواهد داد .
93-    امام رضا عليه السلام : مزه آب ، مزه زندگى است .
94-    امام رضا عليه السلام :طبيعت جسم بر چهار گونه است : يكى از آنها هوا است كه جان با آن و با نسيمش زنده مى شود .
95-    امام رضا عليه السلام :هر كه مى خواهد معده اش آزارش ندهد ، در بين غذا آب نخورد .
96-    امام رضا عليه السلام :پاكيزگى از اخلاق پيامبران است .
97-    امام رضا عليه السلام :نوشيدن آب سرد ، پس از خوردن چيز گرم ، يا [خوردن] شيرينى دندان ها را از بين مى برد .
98-    امام رضا عليه السلام :هر چيز سودمند و نيروزا براى جسم كه موجب تقويت بدن مى شود ، حلال است ، و هر چيز زيان آور كه نيروى آدمى را مى گيرد ، يا كشنده است ، حرام است .
99-    امام رضا عليه السلام :بنگر چه چيزى با تو و معده تو سازگار است ، و بدنت از آن نيرو مى گيرد و آن را گوارا مى داند ؛ چنين غذايى را براى خود برگير و آن را خوراك خود بدان .
100-    امام رضا عليه السلام :بكوشيد كه زمانتان را به چهار بخش تقسيم كنيد : زمانى براى مناجات با خدا ؛ زمانى براى تأمين معاش ؛ زمانى براى معاشرت با برادران و معتمدانى كه عيب هايتان را به شما مى شناسانند و در دل شما را دوست دارند ، و ساعتى براى كسب لذّت هاى حلال با بخش چهارم توانايى انجام دادن سه بخش ديگر را به دست مى آوريد. .
101-    امام رضا عليه السلام : روز شهادت حسين عليه السلام ديدگان ما را مجروح ، اشك هاى ما را روان و عزيز ما را خوار كرد .
102-    امام رضا عليه السلام :هر كه عاشورا روز مصيبت و اندوه و گريه اش باشد ، خداوند روز قيامت را روز شادى و سرورش مى گرداند .
103-    امام رضا عليه السلام :هر كه در روز عاشورا كار و كسب خود را فرو گذارد ، خداوند حاجت هاى دنيا و آخرت او را بر آورده سازد .
104-    امام رضا عليه السلام :اگر بر حسين بگريى ، چندان كه اشك هايت بر گونه ات جارى شود ، خداوند تمام گناهانت را مى آمرزد .
105-    امام رضا عليه السلام :چون ماه محرّم مى رسيد ، كسى پدرم را خندان نمى ديد . . . چون روز دهم فرا مى رسيد آن روز ، روز سوگوارى و اندوه و گريه او بود .
106-    امام رضا عليه السلام :دوست داران و شيعيان هر امامى را با او عهدى است ، و تمامت وفاى به عهد و نيكويى انجام دادن آن ، زيارت قبر ايشان است .
107-    امام رضا عليه السلام : [خوردن] هر خاكى ، مانند مردار و خون . . . ، حرام است ، غير از تربت مزار امام حسين عليه السلام كه دواى هر دردى است .
108-    امام رضا عليه السلام :هيچ انديشه اى با انديشه او برابرى نمى كرد و [با اين حال] چه بسا با يكى از خادمان سياه خود مشورت مى كرد .
109-    امام رضا عليه السلام :هيچ يك از دوستانم مرا با شناخت حقّم زيارت نمى كند مگر اين كه در روز قيامت شفاعتم از او پذيرفته مى شود .
110-    امام رضا عليه السلام : هر كه در مجلسى بنشيند كه در آن ياد ما (اهل بيت) زنده مى شود ، قلبش ، در روزى كه قلب ها مى ميرند ، نمى ميرد .
111-    امام رضا عليه السلام :از ما نيست آن كه دنياى خود را براى دينش و دين خود را براى دنيايش ترك گويد .
112-    امام رضا عليه السلام :نشست و برخاست خود را با كوچك و بزرگ نيكو گردان .
113-    امام رضا عليه السلام :آن كه صاحب نعمت است بايد كه بر هزينه خانواده اش وسعت بخشد .
114-    امام رضا عليه السلام :تو نيز از رأى كسى كه از نظر مصلحت انديشانه تو پيروى نكرد ، پيروى نكن ؛ منتظر باش ؛ حادثه اى ناخوشايند او را اصلاح خواهد كرد .
115-    امام رضا عليه السلام :هر كس (حضرت معصومه عليهاالسلام) را در قم زيارت كند ، چنان است كه مرا زيارت كرده است .
116-    امام رضا عليه السلام :هر كس او را با شناخت زيارت كند ، بهشت پاداش او خواهد بود
117-    امام رضا عليه السلام :امام جواد عليه السلام مظلومانه كشته مى شود ، و ساكنان آسمان بر او مى گريند و مرثيه مى سرايند . خداوند بر دشمن و ستم كننده بر او خشم مى گيرد ، و [پس از كشتن او] زمانى كوتاه در دنيا نمى ماند ، تا آن كه خداوند به زودى دشمن او را به عذابى دردناك و كيفرى سخت گرفتار مى كند .
118-    امام رضا عليه السلام :خداوند به سپاس گزارى از خود و پدر و مادر فرمان داده است ؛ پس هر كه از پدر و مادرش سپاس گزارى نكند ، خداوند را سپاس نگفته است .
119-    امام رضا عليه السلام :زيارت قبر پدرم ، موسى بن جعفر عليه السلام ، مانند زيارت قبر حسين عليه السلام است
120-     امام رضا عليه السلام :روز فطر از اين رو عيد قرار داده شد تا روز گردهمايى مسلمانان باشد، و در اين روز گرد هم آيند و براى خدا به صحرا (فضايى باز) درآيند و خداوند را بر منّتى كه بر آنها نهاده است ستايش و به بزرگى ياد كنند.
121-    حضرت عبد العظيم عليه السلام از امام رضا چنين روايت مى كند :مسلمان كسى است كه مردم از دست و زبان او آسوده باشند و از ما نيست آن كه همسايه اش از شرّ او در امان نباشد .
122-    امام رضا عليه السلام :آن كه كار را از راهش بجويد نمى لغزد ، و اگر بلغزد راه چاره در پيش رو دارد .
123-    امام رضا عليه السلام : هر كس از خدا توفيق بخواهد و تلاش نكند ، خود را مسخره كرده است .
124-    امام رضا عليه السلام :مبادا از هواى نفس پيروى كنى كه در آن نابودى نهفته است .
125-    امام رضا عليه السلام :بهترين مال آن است كه آبرو با آن محفوظ بماند .
126-    امام رضا عليه السلام :مردم دو گونه اند : يابنده اى كه [به يافته اش] بسنده نمى كند، و جوينده اى كه نمى يابد.
127-    امام رضا عليه السلام :نيكى كردن به پدر و مادر واجب است ، اگر چه مشرك باشند و نبايد در معصيت خالق از آنان اطاعت كرد.
128-    امام رضا عليه السلام :غسل روز جمعه سنّت است .
129-    امام رضا عليه السلام : بسم اللّه الرحمن الرحيم، به اسم اعظم نزديك تر است از سياهى چشم به سفيدى اش.
130-    امام رضا عليه السلام : قلم تقدير خداوند بر خوشبختى كسى رقم خورَدْ كه ايمان آورد و تقوا پيشه كند. و بربدبختى كسى رقم خورَدْ كه ايمان نياورد و نافرمانى كند.
131-    امام رضا عليه السلام : مسواك زدن، نور چشم و رشد مو را زياد و آبريزش چشم را برطرف مى كند.
132-    امام رضا عليه السلام : انجير بوى بد دهان را برطرف، استخوان ها را محكم، رويش مو را زياد و بيمارى رابرطرف مى كند و با وجود آن احتياجى به دارو نيست.
133-    امام رضا عليه السلام : دو گروه هميشه مريضند: سالمى كه پرهيز مى كند و مريضى كه پرهيز نمى كند.

تعداد بازدیدکنندگان:2021
تاریخ بارگذاری:1393/3/7
5


دانستنی ها

آنچه در عاشورا اتفاق افتادتحول ‌پذیریمرگ
نیروی عادتالقاب آقا صاحب الزمان سوره یس
شمع و آینهنوروز مبارکزندگی یک رنج نیست
استرسخواص عنابسنگ و مانع
وابستگی و تعلقاتعباس "ع" پرواز کننده در عالم بهشتعباس "ع" پرواز کننده در عالم بهشت
امام حسین عدعانیایش
تخت سلیمانپرفروش ترین داروها دگزامتازون
تبریک میلاد حضرت ابوالفضل العباس (ع)ساز دهنی یا Harmonicaپیاده روی
پل طبیعتفهرست انواع سازهامیوه های مناسب سرماخوردگی
چهل قاعده شمس تبریزیبانوی نورپیامک ویژه تسلیت به مناسبت ایام فاطمیه (س)